صفای بهبهان

شهدای مدرسه پیروز،دکتر آصفی و کاهش تولید خرما هر یک مهم تر از دیگری

safayebehbahan — Mon, 26 Oct 2009 13:25:31 GMT

امروز چهارم آبان مصادف با سالروز حمله موشکی رژیم بعثی عراق به مدرسه راهنمایی شهدای پیروز است. هیچ وقت فراموش نمی کنم ساعت کمی از 5 عصر گذشته بود و سراسیمه به اتاق می رفتم که برنامه کودک و نوجوان را از دست ندهم ناگهان صدای انفجاری مهیب دلم را خالی کرد و ساعتی بعد فهمیدیم دانش آموزان زیادی از امروز دیگر هیچگاه برنامه کودک و نوجوان را نخواهند دید و هیچ گاه متوجه نخواهند شد سرانجام « مهاجران » به کجا می انجامد و روزهای پس از بمباران بود که در مدرسه سینه می زدیم و می خواندیم: این مدرسه راهنمایی پیروز است، یا قلتگاه و مسلخ دانش آموز است...

در آن مدرسه که نوساز هم بود و به همین دلیل کشته های کمتراز حد معمول هم داد (71دانش‌آموز و چهار معلم به شهادت رسيدند) دوستان زیادی از دوران دبستان داشتم که شاید شهید رحمانی شاخص ترین آنها بود هم او که مبصر کلاس سوم دبستانمان بوداتفاقا یکی از این شهداء برادر همین مهندس قناطیر خودمان بود،روحشان شاد.

دلم می خواست در سالروز این حمله وحشیانه یک متن ادبی بنویسم اما فکر کردم دوستان خوبی که قلم بهتری از من دارند زحمت آن را کشیده اند ولی وقتی صبح امروز به وبلاگ دوستان سر زدم دریغ از یک کلمه!حتی مهندس قناطیر هم یادی از برادر نکرد و از آخرین لحظه های زندگی او نگفت.

متأسفانه از یک سال پیش در وبلاگ دوستانم حرف از معلم بزرگ و دوست داشتنی « تقی آصفی » عزیز است. کسی که سزاوار ستایش و همایش است اما متأسفانه اعلام کنم که وبلاگ های برخی دوستان به صورت زنجیره ای در این مدت به این شاعر و معلم دوست داشتنی پرداختند، مدت ها در خصوص بیماری و تنهایی او، بعد بحث همایش تجلیل از ایشان بعد خود همایش و حواشی آن و حالا نقد همایش!

به راستی آصفی با تمام بزرگی اش چقدر ظرفیت دارد؟ چقدر ضروری است ساعت ها و روزها در وبلاگ های بسیاری از دوستان فرهیخته به او پرداخته شود؟

از سالروز حمله موشکی به مدرسه پیروز که بگذریم (بحث نصب یادمان این مدرسه هم البته بود) این روزها برداشت خرما در بهبهان آغاز شده، خرمای بهبهان کاهش تولید داشته و دلیل آن هم گرد و غبارها بوده، از کاهش تولید خرما اما بحث مهم تر بسته بندی این یگانه محصول ممتاز بهبهان است. خرمای بهبهان هم به دلیل کیفیت پایین بسته بندی راهی به بازارهای منطقه حتی صادرات آن گونه که شایسته است ندارد. باغات خرمای ما سنتی و قدیمی است، نخل ها مسن است و بازسازی نشدند، تکنولوژی در باغات خرما نداریم، خرما یک محصول ارگانیک است اما کسی به این مسأله توجه ندارد، بحث فرآوری خرما بحثی است که هم می تواند اشتغالزایی کند و هم برای شهر رونق اقتصادی داشته باشد. قیمت خرما در بهبهان و (کلاً ایران) بالاتر از قیمت خرما در بازارهای جهانی است به راستی چرا نسبت به این محصول بی تفاوت نشسته ایم.

مهدی غضنفری (وزیر بازرگانی فعلی) زمانی تعریف می کرد در زمان وزارت آل اسحاق در دولت اصلاحات به عربستان رفتیم آنجا یک جعبه چرمی جلو ما گذاشتند که قفل هم داشت، وزیر نگران بود که یک وقت شمش طلا در این جعبه ها نباشد باعث آبرو ریزی ما شود خلاصه با هزار ترفند در وسط جلسه درب صندوق را بازمی کنند که ببینند چیست با کمال تعجب می بینند خرما است! آن هم چه خرمای بدی اما در چه جعبه ی زیبایی! و حالا ما نشسته ایم و هنوز داغدار استاد آصفی هستیم الحق که بهبهانی جماعت رها نمی کند این سنت را .... و امیدوارم دوستان عزیزم علی الخصوص صادق عزیز ناراحت نشده باشند که بزرگداشت را کم ترین کار برای آصفی می دانم اما زندگی جریان دارد باید داشته باشد والبته بهبهان هزار و یک درد دیگر دارد که درد اداره فرهنگ و ارشاد هم یکی از آن هاست!

هم‌زمان با سالگرد موشك‌باران/يادمان شهداي دانش‌آموز«مدرسه پيروز» بهبهان رونمايي مي‌شود

safayebehbahan — Sat, 24 Oct 2009 07:54:08 GMT

يادمان شهداي دانش‌آموز مدرسه پيروز بهبهان روز چهارم ماه جاري هم‌زمان با سالگرد جنايت صدام و هم‌پيمانانش در به خاك و خون كشيدن دانش‌آموزان اين مدرسه رونمايي مي‌شود.

سرهنگ پاسدار حسين عشقي، فرمانده قرارگاه حفظ ابنيه و آثار سرزميني دفاع‌مقدس استان خوزستان با اعلام اين خبر به ايسنا گفت: اين يادمان با هزينه‌اي معادل با 350 ميليون ريال توسط قرارگاه حفظ ابنيه خوزستان و از محل اعتبارات بنياد حفظ آثار و نشر ارزش‌هاي دفاع مقدس كشور ساخته شده است.

نادر دريابان پژوهشگر دفاع مقدس نيز در خصوص سالگرد حمله موشكي صداميان به مدرسه شهيد حمدالله پيروز بهبهان گفت: در تاريخ چهارم آبان‌ماه 1362 مزدوران بعثي در حالي‌كه در مصاف با رزمندگان اسلام دچار شكست‌هاي پي‌درپي‌ شده بودند هم‌زمان با حمله به تعدادي از شهرهاي كشور، شهرستان بهبهان را در اين روز و در ساعت 17:10 دقيقه بعدازظهر مورد حمله ددمنشانه خود قرار دادند.

وي با تجليل از نقش مردم شهيدپرور شهرستان بهبهان در حماسه دفاع مقدس گفت: درحالي‌كه رزمندگان بهبهاني نقش به‌سزايي در ميدان‌هاي نبرد حق عليه باطل ايفا مي‌كردند، صداميان ددمنش درحالي‌ كه دانش‌آموزان و معلمان مدرسه شهيد حمدالله پيروز آماده ترك مدرسه و رفتن به خانه‌هاي خود بودند ناگهان موشك‌هاي اهدايي قدرت‌هاي استكباري كه با پول‌هاي كشورهاي مزدور عربي منطقه براي صدام خريداري شده بود به اين مدرسه اصابت كرد و باعث جنايتي ديگر در كارنامه سراسر ننگين صدام شد.

در پي اين حمله، 71 دانش‌آموز و چهار معلم به شهادت رسيدند و بيش از 130 دانش‌آموز و 11 تن از معلمان زخمي شدند.

دريابان اضافه كرد: شدت اين حمله غيرانساني به قدري سنگين بود كه مدرسه شهيد پيروز را به طور كلي منهدم و وسايل دانش‌آموزان از جمله دوچرخه‌هاي آنان تا مسافت‌هاي بعيد از محل اصابت موشك پرتاب شد.

وي در خصوص اين جنايت گفت: در حالي‌كه صدام سابقه حمله به مراكز غيرنظامي به مدارس را از آغاز جنگ تحميلي در كارنامه خود داشت، باز هم با حمله به مدرسه شهيد پيروز بهبهان از تعقيب و محكوميت كشورهاي به اصطلاح مدافع حقوق بشر باز هم مصون ماند. آمريكا، انگليس، فرانسه، شوروي سابق و ساير كشورهاي غربي باز هم كر و كور شده و هيچ سخني از جنايت عليه كودكان و نوجواناني كه در مدرسه شهيد حمدالله پيروز در ميان نيمكت‌هاي مدرسه به خاك و خون كشيده شدند، به ميان نياوردند.

دريابان گفت: يادآوري سالگرد حمله به اين مدرسه بار ديگر پرونده عملكرد دروغين اين كشورها را باز مي‌كند و به‌جاست مسوولان كشور و به ويژه وزارت امور خارجه در سطح بين‌المللي، اين كشورهاي به اصطلاح مدافع حقوق بشر را رسوا كنند.

وي اضافه كرد: بمباران مدارس، بيمارستان‌ها و مراكز غيرنظامي در جنگ تحميلي با سكوت اين كشورها و چراغ سبز نشان‌دادن به صدام به يك امر معمول در دوران جنگ تحميلي تبديل گشته بود و اين سكوت شرم‌آور هيچ‌گاه از ذهن بشريت و تاريخ پاك نخواهد شد.

یک بهبهانی مدیر عامل خبرگزاری ایسنا شد

safayebehbahan — Sat, 05 Sep 2009 06:48:18 GMT

سعید پورعلی معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی با حفظ سمت به عنوان سرپرست خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منصوب شد.

پورعلی که از همشهریان بهبهانی است از سال 85 تاکنون به عنوان معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی کشور مشغول به فعالیت است.

وی پیش از آن در سمت هایی چون معاون پژوهشی جهاد دانشگاهی فارس، معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی فارس، سرپرست ایسنا منطقه فارس و رئیس جهاد دانشگاهی فارس مشغول به کار بوده است.

پورعلی مدتی هم رئیس انجمن سینمای جوان شیراز بوده است و زمانی نیز دبیر سرویس سیاسی روزنامه صبا بود، روزنامه ای که همسر وی سردبیر آن و حجت الاسلام منتجب نیا مدیریت آن را برعهده داشت.

پورعلی از سال 63 بهبهان را برای تحصیل در رشته کارشناسی تاریخ دانشگاه شیراز ترک کرد و در همین شهر ماندگار شد.

او همچنین در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی از دانشگاه آزاد واحد شیراز شد.

پورعلی دوره دبستان خود را در دبستان نهایی (پهلوی سابق)،دوره راهنمایی را در مدرسه نادر شاه(فکر کنم هفت تیر فعلی) و دوره دبیرستان را نیزدر دبیرستان شهید مطهری گذرانده است.

برای این همشهری فرهیخته بهبهانی آرزوی موفقیت داریم، اگر چه شنیده می شود نزدیک به 2 ماه دیگر و با رفتن رئیس فعلی جهاد دانشگاهی دولت در نظر دارد نیروهای نزدیک به خود را در قسمت های مختلف این نهاد علمی مشغول به کار کند، اخبار دیگری نیز حاکی بر این است که ایسنا یا تعطیل خواهد شد یا مدیری نزدیک به دولت آن را اداره خواهد کرد.

لزوم گرافیک محیطی در پارک ها و فضاهای سبز بهبهان

safayebehbahan — Wed, 19 Aug 2009 07:10:32 GMT

تابستان امسال و در چند مدت گذشته فرصتی دست داد تا تعدادی از شهرهای ایران را به خوبی ببینم.شهرهایی مثل آباده،کاشان،اصفهان،قم،تهران،یزد،تفت،مشهد و چند شهر کوچک دیگر.شاید یکی از وجوه تمایز مهم این شهرها نسبت به بهبهان استفاده خوب از فضای سبز و بویژه گرافیک محیطی فضای سبز بود.

در اصفهان که بودم در یکی از پارک های حاشیه زاینده رود استفاده بسیار مناسبی از شمشادها شده بود و در واقع با استفاده از گرافیک محیطی زیبایی بصری خاصی به شهروندان بخشیده بودند.

اطمینان دارم بخش قابل توجهی از مردم اطلاعاتی در خصوص طراحی و زیباسازی فضای سبز ندارند.عادت کرده ایم که از پارک فقط چند نیمکت،تعدادی گل و مقداری چمن در ذهن داشته باشیم،اما اینکه چگونه همین مقدار کم را طراحی کنیم خود نوعی هنر است.به عنوان نمونه شنیده م که در اروپا پارک هایی با داستان های مصور وجود دارند به گونه ای که سرتاسر فضای پارک داستان هایی را برای شهروندان به تصویر می کشند و شهروندان می توانند ضمن قدم زدن در چنین فضای زیبایی،داستان هایی متفاوت پیگیری کنند.

در واقع طراحان این پارک ها به یک نکته کلیدی توجه داشته اند که فضایی را تحت عنوان پارک نه فضای سبز طراحی کنند،فضاهایی که برای اقشار مختلف جامعه جذابیت داشته باشد.

برخی از طراحان شهری معتقدند که حتی می توان از نماد های ایران باستان برای جذب کودکان و حتی بزرگسالان به پارک استفاده کرد.

تصور کنید نمادهای شاهنامه و یا سمبل های ایران باستان و حتی دوره اسلامی در پارک ها چمن آرایی و یا گل آرایی شود،مجسمه هایی از مشاهیر و اساطیر ایران باستان و معاصر که از سبزه و گل و گیاه ساخته شده اند،آیا شما را جذب خود نمی کند؟آیا باعث رونق صنعت گردشگری نخواهد شد؟به عنوان نمونه تصور کنید انگشتر قدرت و یا جام زندگی ارجان باستان در پارکی از پارک های بهبهان بوسیله سبزه و گل و دیگر گیاهان طراحی شده آیا در این صورت ضمن هویت بخشی به شهروندان آنها را با تاریخ و پیشینه خود آشنا نمی کند؟

شهردار بهبهان و اعضای محترم شورای شهر تا چه اندازه به گرافیک محیطی بویژه در مبحث فضای سبز اهمیت می دهند ؟صرف ساختن یک میدان و کاشت یکدست چمن و چند شاخه گل تا چه اندازه آنها را به ارائه کاری نو و خلاق واداشته است؟

اساسا آیا شهردار تا چه اندازه از مردم و شهروندان مشارکت می خواهد؟آیا می توان کوچه های شهر را با کمک اهالی آن مدیریت کنیم تا محل زندگی خود را زیبا کنند؟

برگزاری مسابقات شهری در خصوص انتخاب زیباترین کوچه های شهر به همراه جوایز ویژه برای ساکنین آنها آیا می تواند در زیبا سازی شهر موثر باشد؟می تواند در جذب توریست داخلی و یا حتی خارجی موثر واقع شود؟

بهبهان امروز را برای فرداهای بهتر آماده کنیم اگر من تو و دیگری هر کدام یک ایده خلاق به شهردار بدهیم و او را وادار به اجرایی کردن آن ایده کنیم،دیگر کسی نخواهد گفت بهبهان شهر زیبایی نیست،شما چطور فکر می کنید؟

خبرنگار نمی‌ميرد ،که تاريخ و زمان نمی‌ميرد

safayebehbahan — Thu, 06 Aug 2009 20:35:18 GMT

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

قلم توتم من است ، توتم ماست ، به قلمم سوگند ، به خون سیاهی که از حلقومش می چکد سوگند ، به رشحه ی خونی که از زبانش می تراود سوگند ، به ضجه های دردی که از سینه اش بر می آید سوگند...

که توتم مقدسم را نمی فروشم ، نمی کشم ، گوشت و خونش را نمی خورم ، به دست زورش تسلیم نمی کنم ، به کیسه زرش نمی بخشم ، به سر انگشت تزویرش نمی سپارم

دستم را قلم می کنم و قلمم را از دست نمی گذارم ، چشم هایم را کور می کنم ، گوشهایم را کر می کنم ، پاهایم را می شکنم ، انگشتم را بند بند می برم ، سینه ام را می شکافم ، قلبم را می کشم ، حتی زبانم را می برم و لبم را می دوزم....

اما قلمم را به بیگانه نمی دهم

به جان او سوگند که جان را فدیه اش می کنم ، اسماعیلم را قربانیش می کنم ، به خون سیاه او سوگند که در غدیر خون سرخم غوطه می خورم ، به فرمان او ، هر جا مرا بخواند ، هر جا مرا براند، در طاعتش درنگ نمی کنم.

امانت روح القدس من است ، ودیعه مریم پاک من است ، صلیب مقدس من است ، در وفای او ، اسیر قیصر نمی شوم ، زرخرید یهود نمی شوم ، تسلیم فریسان نمی شوم.

بگذار بر قامت بلند و راستین و استوار قلمم به صلیبم کشند ، به چهار میخم کوبند ، تا او که استوانه حیاتم بوده است ، صلیب مرگم شود ، شاهد رسالتم گردد ، گواه شهادتم باشد تا خدا ببیند که به نامجویی ، بر قلمم بالا نرفته ام ، تا خلق بداند که به کامجویی بر سفره گوشت حرام توتمم ننشته ام.....

...... هر کسی را ، هر قبیله ای را توتمی است ؛ توتم من ، توتم قبیله من قلم است.

قلم زبان خدا است ، قلم امانت آدم است ، قلم ودیعه عشق است ، هر کسی توتمی دارد

و قلم توتم من است

و قلم توتم ما است.

« دکتر علی شریعتی »

با یاد همه خبرنگاران دربند و گرامیداشت شهدای خبرنگار که خبرنگار نمي‌ميرد چراكه تاريخ و زمان نمي‌ميرد؛ وسعت زندگي خبرنگاران خانواده نيست، وسعت زندگي آن‌ها تنها اهل قلم و فرهنگ نيست، بلكه ميهن است، جهان است و از همه فراتر حتي جهان نيست بلكه گستره‌ي زمان است.

بخشي از اعلاميه‌ي 1978 يونسكو در مورد حقوق مسووليت‌هاي روزنامه‌نگار:

‎«حق دسترسي به اخبار واقعي، از ضرورت شناخت شرايط ‏محيط زندگي، براي رفع‎ ‎نيازهاي اجتماعي و نگهباني از منافع ملي، سرچشمه ‏مي‌گيرد. در اين بين وظيفه‎ ‎اصلي روزنامه‌نگاران آن است كه اطلاعات صحيح، جامع و كامل در ‏مورد موضوعات مربوط به نيازهاي جامعه و منافع ملي، در ‏اختيار مردم بگذارند و ‎به عبارت ديگر، موظفند تمام اطلاعاتي را كه شهروندان براي ‏مشاركت فعال در زندگي مدني به آن‌ها نياز دارند، آماده كرده و به آنان ‏ارايه كنند»‎.

اللهم فک کل اسیر خداوندا هر اسیری را از اسارت آزاد کن

اللهم غیر سوء حالنا بحسن حالک خدایا بد حالی ما را به خوشحالی خودت تغییر بده

به امید رهایی خبرنگاران راه حقیقت و آزادی

شبانه ها

safayebehbahan — Sat, 01 Aug 2009 11:04:18 GMT

خورشیدِ سهمِ مزرعة ما سیاه بود

در خود مُچاله بود و شبی را نمی گشود

با او فقط شب و شَبَح و جغد بود و خواب

او را هوای مزرعه ی خشک ما نبود

جز حرف های شب پره، چیزی نمی شنید

جز از دهان جغد، ترانه نمی سرود

جز سایه های پیر و عَفِن در عروق شب

از زندگی نُماد نماند و نمی نمود

شب، غرقِ در هراس و حرامی به هول و حیف

خورشید را ز خاطره ها باز می زدود

در انزوای محض زمین زخم می خوریم

مثلِ تمام حادثه های نبود و بود

گوئی که بر سیاهی شب تکیه کرده ایم

کاین گونه تیره ایم چو کابوس ها، کبود

شب را میانِ سفره ی خود لقمه می کنیم

این سهم ماست... تکه شبی زخم و چرکسود

شعر از دوست و همکار گرانمایه محمد رضا خالصی

حذف شاگردان مدرسه حقانی از دولت

safayebehbahan — Mon, 27 Jul 2009 09:56:47 GMT

23مردادماه 84 وقتی محمود احمدی نژاد اعضای کابینه خود را به مجلس معرفی می کرد نام دو تن از شاگردان مدرسه حقانی نیز در میان آنها به چشم می خورد.

نام شاگردان مدرسه حقانی از این جهت در کابینه نهم جلوه می کرد که محسنی اژه ای پیش از این و در سال 77 به عنوان قاضی دادگاه محاکمه کرباسچی و از هم دوره ای های مصباح یزدی در این مدرسه بوده است.

او همچنین هم دوره روح اله حسینیان و مصطفی پورمحمدی دیگر عضو کابینه در مدرسه حقانی بوده است.

محسنی اژه ای همچنین در کسوت رئیس دادگاه ویژه روحانیت با عیسی سحر خیز مدیر کل مطبوعات داخلی دوره اصلاحات درگیر شد تا بعد ها سحرخیز مدعی شود محسنی اژه ای شانه او را گاز گرفته و 2 بار با قندان به وی حمله کرده است!

محسنی اژه ای همچنین سابقه مسئولیت گزینش وزارت اطلاعات را نیز در سال های 63 و 64 بر عهده داشت اما معروفیت او بیشتر به دلیل دادگاه محاکمه کرباسچی و نیز ادعاهای سحر خیز و بویژه اکبر گنجی است که وی را از جمله عوامل قتل های زنجیره ای معرفی کرده بود،اگرچه هم او بود که در کسوت رئیس دادگاه ویژه روحانیت حکم به تعطیلی روزنامه سلام داد تا اتفاقات پس از تعطیلی این روزنامه رخ دهد،البته نباید فراموش کرد که وی زمانی لحن روزنامه توس را علیه نظام و امنیت کشور دانسته بود و یا محسن کدیور را به دلیل تشویش اذهان عمومی یکسال و نیم زندان کرده بود تا همه این مسائل دست به دست دهد و از وی چهره ای خبرساز بدهد.

محسنی اژه ای همچنین سابقه تعطیلی روزنامه فردا را نیز در کارنامه خود دارد و البته هم او بود که عبداله نوری را محاکمه و به جرم نشر اکاذیب به 5 سال زندان محکوم کرد.

جالب ترین نکته در خصوص محسنی اژه ای شاید این باشد که وی از جمله کسانی بود که در سال 76 در کنار علی یونسی و علی رازینی به سید محمد خاتمی پیشنهاد شد تا سرانجام از میان آنها و نیز عبداله نوری و موسوی خوئینی ها سرانجام قربانعلی دری نجف آبادی به وزارت اطلاعات برسد.

زمانه اما چرخید و چرخید تا محسنی اژه ای وزیر اطلاعات احمدی نژاد در دولت نهم باشد و در مقاطع مختلف حمایت های شدید الحنی از او بعمل آورد.

شاید مهمترین اتفاق محسنی اژه ای برای فارسی ها انفجار کانون رهپویان وصال باشد،انفجاری که وی ابتدا آن را حادثه ای تروریستی ندانست اما 25 روز بعد و در یک چرخش 180 درجه ای و بعد از سفر مقام معظم رهبری به استان این انفجار را حادثه ای تروریستی تلقی کرد!

به هر روی شاید کمتر کسی تصور می کرد وزیری که برای دفاع از احمدی نژاد عنوان کند"هاشمی به هر قیمتی می خواست احمدی نژاد رئیس جمهور نشود"تنها در 8 روز مانده به پایان دولت نهم توسط احمدی نژاد از کابینه اخراج شود.اخراجی که نشان داد خط قرمز دولت نهم برای احمدی نژاد رحیم مشایی است!

پیش از محسنی اژه ای دیگر شاگرد مدرسه حقانی و هم دور های او در این مدرسه یعنی مصطفی پور محمدی نیز از کابینه کنار گذاشته شده بود حتی اگر اعلام شود از کابینه کنار رفت!

محسنی اژه ای و پور محمدی در مدرسه حقانی جزو طیف فکری مصباح یزدی و از شاگردان آیت اله حائری شیرازی بوده اند و با توجه به نزدیکی فکری این دو نفر آخر کمتر کسی فکر می کرد که آنها از کابینه خارج شوند.

مصطفی پور محمدی اما زمانی که از کابینه نهم بیرون رفت در سمت رئیس سازمان بازرسی کشور و در بحبوحه انتخابات عنوان کرد:"نظرسنجی ها نشان می دهد آرای منفی احمدی نژاد بیشتر است".

وی همچنین در مقطعی به صورت غیر مستقیم از موسوی حمایت کرد و گفت:"از میان 4 کاندیدا فقط یکی برنامه ارائه داده است.

مدرسه حقانی اما معروفترین مدرسه تربیت طلاب غیر از حوزه است که روحانیونی چون قدوسی و بهشتی سعی داشتند در آن طلبه ها را با افکار روز آشنا کنند،اما از دل این مدرسه طلابی چون مصباح یزدی ، علی فلاحیان و روح اله حسینیان بیرون آمدند،اگرچه محمد مجتهد شبستری و آیت اله بهشتی از روشنفکران،مدیران و مدرسان این مدرسه باشند.

باید نشست و دید آیا احمدی نژاد در کابینه بعدی خود هم از شاگردان مدرسه حقانی استفاده خواهد کرد؟

دیالوگی خودمانی با یک سینما رو حرفه ای در بهبهان

safayebehbahan — Sun, 19 Jul 2009 09:16:18 GMT

فردا روز بعثت آخرین پیام آور الهی است نمی دانم چرا بی اختیار یاد فیلم محمد رسول الله افتادم، فیلمی که در ابتدای نوجوانی همراه با دوست شهیدم یعنی شهید علیرضا صدیقی در سینما "شهر فرنگ "بهبهان به تماشایش نشستیم . ساعت 12 شب مادر و خواهرم نگران پشت در سینما منتظر من بودند و از آنجا تا منزل مدام مرا دعوا کردند که چرا تا این وقت شب به خانه نرفته ام!

"پیام" یا" محمد رسول الله" فیلمی است برای همیشه تاریخ به کارگردانی زنده یاد مصطفی عقاد با بازی تأثیر گذار آنتونی کوئین و ایرنه پاپاس ـ البته بحث من نه این فیلم زیبا و نه داستانش و نه بازیگرانش است، بحث من در مورد سینما در بهبهان است.آن هم نه تعطیلی تنها سینمای شهر که آن بحثی مفصل و جداست.

فکر می کنم 2 یا 3 سال پیش بود که به صورت اتفاقی برادر یکی از دوستان سینمایی خود را در مغازه اش دیدم می دانستم که از آن سینماروهای حرفه ای بهبهان است، ساعتی با او به گفت و گو نشستم و دیالوگ های خودمانی که با او داشتم بر روی کاغذ پاره هایی که در مغازه اش بود را یادداشت کردم. چند روز پیش این کاغذ پاره ها را دیدم و به زحمت توانستم بخشی از این دیالوگ ها را مرتب کنم، اگرچه از « پرویز تراز » قول گرفتم روزی با او گفت و گویی مفصل خواهم داشت اما پس از گذشت حدود 3 سال چون بهبهان نیستم موفق به انجام این گفت و گو نشدم. برای همین ترسیدم فرصت آن میسر نشود پس فعلاً به همان مقدار دیالوگ بسنده می کنم تا حداقل اطلاعات جالبی به مخاطبان خود داده باشم.

ضمناً همان سال موفق شدم قبل از نماز مغرب در مسجد بردی گفت و گویی را با شاشا آپاراتچی خاطره انگیزه سینما شهر فرنگ داشته باشم که متأسفانه متن این گفت و گو را فعلاً گم کرده ام! امیدوارم پیدا شود که آن نیز گفت و گویی خواندنی است که ما را به خاطرات می برد.

پرویز علاقه توبه سینما و حفظ خاطراتی که داری خیلی عجیب است، از کی به سینما رفتی؟

از سال 45 همراه با پدرم سینما می رفتم، اما از سال 48 خودم تنها می رفتم یعنی از 8 سالگی، لذا بعید می دانم در بهبهان کسی به اندازه من سینما رفته باشد.

بعدها به آبادان رفتی وضعیت سینما در آبادان چطور بود؟

آبادان 18 سینما داشت، گاهی روزی 6 فیلم می دیدم به هر حال آبادان یک شهر نفت خیز بود و انگلیسی ها در توسعه فیلم و سینمای آبادان مؤثر بودند نه آنها که حتی مهاجرین داخلی که برای کار به آبادان آمده بودند.

من 2 سینمای آریا و شهر فرنگ را به خوبی یاد دارم شما کدام سینما بیشتر می رفتی؟

هر دو ، شهر فرنگ البته بعد از آریا آمد و با فیلم Goldfinger (مرد پنجه طلایی) افتتاح شد. فیلمی که شون کانری آن را بازی می کرد.

- فیلم بعدی این سینما چی به خاطر می آوری؟

بله بابا شمل به کارگردانی مرحوم علی حاتمی.

- و سومین؟

حیدرِ فریدون ژورک با بازی بیک ایمانوردی،فروزان و بهمن مفید

به نظرم ادامه ندهم بهتر است ماشاا... حافظه خوبی داری اما یک سئوال دیگر دارم قیمت بلیط ها یادت می آید؟

بله سال 48 قیمت 10 و 15 ریال بود و من در تابستان ها بامیه فروشی و آلاسکا فروشی می کردم تا پول سینما رفتن را جور کنم.

- قیمت بلیط در سینما شهر فرنگ چند بود؟

شهر فرنگ از 15 ریالی، 20 و 25 ریالی شروع کرد. حتی یادم می آید سال 54 با فیلم « مردی در آتش » ساخته نادر قانع بلیط سینما شد 30 و 50 ریال.

- به عنوان یک سینما روی حرفه ای فیلم های پر فروش آن سال ها را به خاطر می آوری؟

دقیقاً در دهه 40 فیلم های فردین و بیک فروش بالایی داشت اما در دهه 50 فیلم های رزمی و وسترن و البته باز هم بیک فروش زیادی داشت.

- چه فیلمی را در آن مقطع بیشتر دیدی؟

فیلم « پهلوان مفرد » ساخته « امان منطقی » را 10 بار بیشتر دیدم.

و فیلم خارجی مورد علاقه است؟

در مقطعی که مورد نظر شما است، فیلم « باراباس » را چند بار دیدم، اصولاً در بهبهان آنتونی کوئین، آلون دلون، چارلز برانسون و جان وین طرفداران زیادی داشتند البته برت لنکستر و مارلون براندو نیز خیلی طرفدار داشتند.

- اگر اشتباه نکنم یکی از فیلم های پرفروش آن مقطع نیز « آفتاب سرخ » بود.

بله، دوبله خوب آفتاب سرخ یکی از دلایل فروش فیلم بود، همچنین محبوبیت چارلز برانسون و آلون دلون.

- پرویز نوع تبلیغات فیلم ها را نیز به یاد می آوری؟

در دهه 40 « شاشا » گاری 3 چرخه ای داشت که وسیله تبلیغاتی خیلی خوبی بود.

فیلم های اکران نوروزی چه ؟ آنها را به خاطر می آوری؟

کاملاً ! عید نوروز سینما زیاد شلوغ می شد، اغلب هم فیلم های بیک را برنامه نوروزی سینماها قرار می دادند. فیلم نوروز سینما در سال 52 در بهبهان « مظفر » بود، نوروز 53 « کج کلاه خان » نوروز 54 « آقا مهدی وارد می شود » نوروز 55 « چشم انتظار » نوروز 56 هیولا و نوروز 57 « یکی خوش صدا، یکی خوش دست ». همگی فیلم های بیک بود، البته به غیر از « آقا مهدی وارد می شود» ساخته فریدون ژورک کارگردانی که آثار تجاری و پرفروش خوبی داشت.

پرویز واقعا بهبهانی ها اهل سینما بودند؟

واقعاً بودند! توجه داشته باشید که سینما آریا در سال 32 زمان مصدق و حتی قبل از دهه 30 در بهبهان رونق داشته و سالن های نمایش تابستانه و زمستانه داشته است. واقعاً می گویم مردم بهبهان خیلی سینما دوست بودند. البته مهاجرین ساکن بهبهان هم بودند که خانوادگی سینما می رفتند.

- و حالا از تعطیلی تنها سینما ی شهرمان چه حسی داری؟

- به عنوان کسی که یک عمر سینما رو حرفه ای بوده ام وقتی می بینم تنها سینمای بهبهان تعطیل شده اشک در چشمانم جمع می شود.

در یک مقطعی نیز سینماهای بهبهان تعطیل بود اما در سالن بعثت روابط عمومی سپاه فیلم های خوبی نمایش دادند.

بله ، در شیر و خورشید سینما رفتم اما بعد تعطیل شد چرا که امکانات و خدمات آن ضعیف بود و از مرکز شهر نیز دور ـ البته همانگونه که شما گفتید پس از انقلاب در سال های 66 یا 67 با فیلم های مخملباف شروع به کار کرد که البته پس از مدتی باز هم تعطیل شد.

فیلم های پر بیننده سال های اول انقلاب را نیز به خاطر دارید؟

بله نبرد الجزیره، محمد رسول الله و چند فیلم رزمی که فروش فوق العاده ای در سال های ابتدایی انقلاب داشتند. فیلمی هم مثل مدرسه ضد جاسوسی که فروش بسیار بالایی داشت به صورتی 2 تا 3 روز بلیط آن را نمی توانستی تهیه کنی.

متاسفانه بخش های مهم و ذی قیمتی از این دیالوگ خودمانی را که می توانست هم برای خیلی ها نوستالژی باشد و هم برای پژوهشگران قابل اهمیت ،نتوانستم پیدا کنم اما "پرویز تراز" مغازه خوار بار فروشی در خیابان شهید آصفی بعد از مسجد باب اله (نزدیک سرخط) دارد.

برای پسرم که بی‌گناه سیلی خورد/عبدالجبار كاكایی

safayebehbahan — Sat, 11 Jul 2009 13:26:26 GMT

عبدالجبار كاكایی در وبلاگش «سال‌های تاكنون» نوشته است: «این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای جنگی که بود برای تن‌های تکیده در لباس‌های خاکستری برای آرامش مادرانم در آوار بمب برای هیجان پدرانم در آشوب مرگ. این همه سال شعر خواندم و ترانه نوشتم برای آفتابی که بی نیاز از دلیل بود.از جنگ که برگشتم پیراهن خاکستریم را آویختم به دیوار خاطرات و به زندگی با مردمی سلام گفتم که عطر شناسنامه‌هایشان در مشام جانم بود و اسمم در میان اسمهای‌شان بالید و کم‌کم بزرگ شد.با گریه‌هایشان گریستم و با خنده‌هایشان خندیدم. و امروز کنار من بودی و بی‌گناه سیلی خوردی از کسی که لباس خاکستری مرا پوشیده بود مقابل چشم حیرت‌زده من سیلی خوردی در بی‌پناهی و ناچاری وخدایی که تنها دوستت بود دید که بی‌گناه سیلی خوردی از حشره‌ای که در لباس من خزیده بود همان لباسی که من به دیوار خاطراتم آویخته بودم. و آن لحظه اندیشیدم کاش پس از جنگ سوزانده بودمش تا تنپوش بلایی چنین نمی‌شد.
پسرم
به تن‌های تکیده‌ای که در لباس من سال‌های پیش جنگیدند شک نکن. به قهرمانان قصه‌های من شک نکن. به رودخانه‌های خون آلود اروند و کارون شک نکن به تن‌های مجروح تنگه چذابه شک نکن به بدن‌های خاک آلود دشت‌های مهران شک نکن فقط به حشره‌ای شک کن که در لباس من خزیده بود.»

امیرالمؤمنین (ع) به خوارج آزادی بیان و آزادی تجمع و امنیت اجتماعی داده بود

safayebehbahan — Mon, 06 Jul 2009 11:07:18 GMT

یک نهج البلاغه پژوه گفت: امیرالمؤمنین (ع) انسان را موجودی چند بعدی پیچیده و دارای استعدادهای نامحدود و روح به گسترش می داند و از او 2 چیز می خواهد: 1- شناخت 2- عمل
استاد محمد مهدی جعفری در گفت و گو با خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) منطقه فارس افزود:شناخت جان و جهان و جان آفرین عمل کردن در آن مرزها به جهان برون و درون به منظور شکوفا کردن و ابراز و اظهار آن استعدادها درباره انسان را امیرالمؤمنین (ع) می فرماید:« انه لیس لانفسکم ثمنا الا الجنه فلا تبیعوها الا بها»؛ وجود شما قیمتی ندارد جز به اندازه بهشت آن را جز در برابر بهشت نفروشید».
و یا در جایی دیگر می فرمایند:نابود شد شخصی که ارزش خود را نشناخته است.
این استاد دانشگاه یادآور شد:امیرالمؤمنین در ساحت انسان به عنوان موجودی دارای خرد و اندیشه و اراده قائل به آزادی او است و در ساحت جامعه به عنوان مجموعه ای از همان انسان ها که حقوق و تکالیفی بر یکدیگر دارند قائل به نظارت و سختگیری است اما. به مالک اشتر سفارش می کند که چون در مصر می روی مردم یا برادر دینی تو هستند و یا انسانی همانند تو در آفرینش ، لذا باید به هر دو دسته به یک چشم نگاه کنی و مشروعیت حکومت و مدیریت را از مردم می داند چنانچه خود در خطبه سوم نهج البلاغه می فرماید: « لولا حضور الاحاضر و قیام الحجته بوجود الناصر؛ اگر مردم برای بیعت کردن با من حاضر نمی شدند و با اعلام یاری و طرفداری از من حجت بر من تمام نمی شد، مسئولیت خلافت را باز هم نمی پذیرفتم». بنابراین ایشان علت پذیرش خلافت را حاضر شدن مردم در صحنه و اعلام یاری و طرفداری از او اعلام می کند.
دکتر جعفری در پایان گفت: می دانیم که امیر المومنین در برابر گروهی ساده اندیش و فریب خورده به نام خوارج بسیار کوتاه می آمد و به آنان آزادی بیان و آزادی تجمع و امنیت اجتماعی داده بود اما در برابر کسانی که می خواستند مال مردم بخورند و حق مردم را ضایع کنند کوچکترین سازشی نمی کرد و به شدت با آنان روبرو می شد.

گفت و گو از فرزاد صدری