|
امروز چهارم آبان مصادف با سالروز حمله موشکی رژیم بعثی عراق به مدرسه راهنمایی شهدای پیروز است. هیچ وقت فراموش نمی کنم ساعت کمی از 5 عصر گذشته بود و سراسیمه به اتاق می رفتم که برنامه کودک و نوجوان را از دست ندهم ناگهان صدای انفجاری مهیب دلم را خالی کرد و ساعتی بعد فهمیدیم دانش آموزان زیادی از امروز دیگر هیچگاه برنامه کودک و نوجوان را نخواهند دید و هیچ گاه متوجه نخواهند شد سرانجام « مهاجران » به کجا می انجامد و روزهای پس از بمباران بود که در مدرسه سینه می زدیم و می خواندیم: این مدرسه راهنمایی پیروز است، یا قلتگاه و مسلخ دانش آموز است... در آن مدرسه که نوساز هم بود و به همین دلیل کشته های کمتراز حد معمول هم داد (71دانشآموز و چهار معلم به شهادت رسيدند) دوستان زیادی از دوران دبستان داشتم که شاید شهید رحمانی شاخص ترین آنها بود هم او که مبصر کلاس سوم دبستانمان بوداتفاقا یکی از این شهداء برادر همین مهندس قناطیر خودمان بود،روحشان شاد. دلم می خواست در سالروز این حمله وحشیانه یک متن ادبی بنویسم اما فکر کردم دوستان خوبی که قلم بهتری از من دارند زحمت آن را کشیده اند ولی وقتی صبح امروز به وبلاگ دوستان سر زدم دریغ از یک کلمه!حتی مهندس قناطیر هم یادی از برادر نکرد و از آخرین لحظه های زندگی او نگفت. متأسفانه از یک سال پیش در وبلاگ دوستانم حرف از معلم بزرگ و دوست داشتنی « تقی آصفی » عزیز است. کسی که سزاوار ستایش و همایش است اما متأسفانه اعلام کنم که وبلاگ های برخی دوستان به صورت زنجیره ای در این مدت به این شاعر و معلم دوست داشتنی پرداختند، مدت ها در خصوص بیماری و تنهایی او، بعد بحث همایش تجلیل از ایشان بعد خود همایش و حواشی آن و حالا نقد همایش! به راستی آصفی با تمام بزرگی اش چقدر ظرفیت دارد؟ چقدر ضروری است ساعت ها و روزها در وبلاگ های بسیاری از دوستان فرهیخته به او پرداخته شود؟ از سالروز حمله موشکی به مدرسه پیروز که بگذریم (بحث نصب یادمان این مدرسه هم البته بود) این روزها برداشت خرما در بهبهان آغاز شده، خرمای بهبهان کاهش تولید داشته و دلیل آن هم گرد و غبارها بوده، از کاهش تولید خرما اما بحث مهم تر بسته بندی این یگانه محصول ممتاز بهبهان است. خرمای بهبهان هم به دلیل کیفیت پایین بسته بندی راهی به بازارهای منطقه حتی صادرات آن گونه که شایسته است ندارد. باغات خرمای ما سنتی و قدیمی است، نخل ها مسن است و بازسازی نشدند، تکنولوژی در باغات خرما نداریم، خرما یک محصول ارگانیک است اما کسی به این مسأله توجه ندارد، بحث فرآوری خرما بحثی است که هم می تواند اشتغالزایی کند و هم برای شهر رونق اقتصادی داشته باشد. قیمت خرما در بهبهان و (کلاً ایران) بالاتر از قیمت خرما در بازارهای جهانی است به راستی چرا نسبت به این محصول بی تفاوت نشسته ایم. مهدی غضنفری (وزیر بازرگانی فعلی) زمانی تعریف می کرد در زمان وزارت آل اسحاق در دولت اصلاحات به عربستان رفتیم آنجا یک جعبه چرمی جلو ما گذاشتند که قفل هم داشت، وزیر نگران بود که یک وقت شمش طلا در این جعبه ها نباشد باعث آبرو ریزی ما شود خلاصه با هزار ترفند در وسط جلسه درب صندوق را بازمی کنند که ببینند چیست با کمال تعجب می بینند خرما است! آن هم چه خرمای بدی اما در چه جعبه ی زیبایی! و حالا ما نشسته ایم و هنوز داغدار استاد آصفی هستیم الحق که بهبهانی جماعت رها نمی کند این سنت را .... و امیدوارم دوستان عزیزم علی الخصوص صادق عزیز ناراحت نشده باشند که بزرگداشت را کم ترین کار برای آصفی می دانم اما زندگی جریان دارد باید داشته باشد والبته بهبهان هزار و یک درد دیگر دارد که درد اداره فرهنگ و ارشاد هم یکی از آن هاست!
+ نوشته شده در دوشنبه چهارم آبان 1388ساعت 16:56 توسط فرزاد صدری
|
يادمان شهداي دانشآموز مدرسه پيروز بهبهان روز چهارم ماه جاري همزمان با سالگرد جنايت صدام و همپيمانانش در به خاك و خون كشيدن دانشآموزان اين مدرسه رونمايي ميشود. سرهنگ پاسدار حسين عشقي، فرمانده قرارگاه حفظ ابنيه و آثار سرزميني دفاعمقدس استان خوزستان با اعلام اين خبر به ايسنا گفت: اين يادمان با هزينهاي معادل با 350 ميليون ريال توسط قرارگاه حفظ ابنيه خوزستان و از محل اعتبارات بنياد حفظ آثار و نشر ارزشهاي دفاع مقدس كشور ساخته شده است. نادر دريابان پژوهشگر دفاع مقدس نيز در خصوص سالگرد حمله موشكي صداميان به مدرسه شهيد حمدالله پيروز بهبهان گفت: در تاريخ چهارم آبانماه 1362 مزدوران بعثي در حاليكه در مصاف با رزمندگان اسلام دچار شكستهاي پيدرپي شده بودند همزمان با حمله به تعدادي از شهرهاي كشور، شهرستان بهبهان را در اين روز و در ساعت 17:10 دقيقه بعدازظهر مورد حمله ددمنشانه خود قرار دادند. وي با تجليل از نقش مردم شهيدپرور شهرستان بهبهان در حماسه دفاع مقدس گفت: درحاليكه رزمندگان بهبهاني نقش بهسزايي در ميدانهاي نبرد حق عليه باطل ايفا ميكردند، صداميان ددمنش درحالي كه دانشآموزان و معلمان مدرسه شهيد حمدالله پيروز آماده ترك مدرسه و رفتن به خانههاي خود بودند ناگهان موشكهاي اهدايي قدرتهاي استكباري كه با پولهاي كشورهاي مزدور عربي منطقه براي صدام خريداري شده بود به اين مدرسه اصابت كرد و باعث جنايتي ديگر در كارنامه سراسر ننگين صدام شد. در پي اين حمله، 71 دانشآموز و چهار معلم به شهادت رسيدند و بيش از 130 دانشآموز و 11 تن از معلمان زخمي شدند. دريابان اضافه كرد: شدت اين حمله غيرانساني به قدري سنگين بود كه مدرسه شهيد پيروز را به طور كلي منهدم و وسايل دانشآموزان از جمله دوچرخههاي آنان تا مسافتهاي بعيد از محل اصابت موشك پرتاب شد. وي در خصوص اين جنايت گفت: در حاليكه صدام سابقه حمله به مراكز غيرنظامي به مدارس را از آغاز جنگ تحميلي در كارنامه خود داشت، باز هم با حمله به مدرسه شهيد پيروز بهبهان از تعقيب و محكوميت كشورهاي به اصطلاح مدافع حقوق بشر باز هم مصون ماند. آمريكا، انگليس، فرانسه، شوروي سابق و ساير كشورهاي غربي باز هم كر و كور شده و هيچ سخني از جنايت عليه كودكان و نوجواناني كه در مدرسه شهيد حمدالله پيروز در ميان نيمكتهاي مدرسه به خاك و خون كشيده شدند، به ميان نياوردند. دريابان گفت: يادآوري سالگرد حمله به اين مدرسه بار ديگر پرونده عملكرد دروغين اين كشورها را باز ميكند و بهجاست مسوولان كشور و به ويژه وزارت امور خارجه در سطح بينالمللي، اين كشورهاي به اصطلاح مدافع حقوق بشر را رسوا كنند. وي اضافه كرد: بمباران مدارس، بيمارستانها و مراكز غيرنظامي در جنگ تحميلي با سكوت اين كشورها و چراغ سبز نشاندادن به صدام به يك امر معمول در دوران جنگ تحميلي تبديل گشته بود و اين سكوت شرمآور هيچگاه از ذهن بشريت و تاريخ پاك نخواهد شد.
+ نوشته شده در شنبه دوم آبان 1388ساعت 11:24 توسط فرزاد صدری
|
|
|
